Film review: The Peanut Butter Falcon

Normaal schrijf ik niet vaak film recensies op deze blog, maar deze film verdiende er echt één.

The Peanut Butter Falcon

The Peanut Butter Falcon vertelt het verhaal over Zak (Zack Gottsagen), een jongen met het syndroom van Down, die graag een professioneel worstelaar wil worden. Er is alleen één probleem: Zak zit vast in een tehuis waar hij door de staat is weggestopt omdat hij geen familie heeft die voor hem wil zorgen. Wanneer hij op een dag Tyler (Shia LaBeouf) tegen komt besluiten ze om samen richting Californië te reizen om Zak zijn droom waar te maken.

“Vrienden zijn de familie die je zelf kiest”

Het is lang geleden dat ik echt zo genoten heb van een film. De film duurde 97 minuten en ik moet zeggen dat ik mij geen minuut heb verveeld en mij geen moment heb afgevraagd waarom een bepaalde scène in de film zat. (Hetgeen je wel eens hebt met hedendaagse films). 97 minuten lang liet ik mij meeslepen in het geweldige verhaal. Het verhaal heeft een beetje een droevige toon maar niet op een manier dat je er zelf ongelukkig of triestig van gaat voelen; Dit omdat de droevige flashbacks over het verleden van Tyler of de scènes waarin Zak het moeilijk heeft worden afgewisseld door komische scènes met een heerlijke portie humor of spannende achtervolgingsscènes.

De film heeft een beetje een “huitième jour” vibe. Wanneer Tyler Zak de eerste keer ontmoet ziet hij hem meer als een last dan als een metgezel. Naarmate de film verder gaat groeit de vriendschap tussen de twee: Zak wordt de kleine broer die hij (n)ooit gehad heeft.

De chemie tussen Shia LaBeouf en Zack Gottsagen is trouwens ook fantastisch en voelt op sommige momenten zo natuurlijk aan, dat je bijna vergeet dat je naar een film aan het kijken bent… En dat is wat een goede film hoort te doen.

Raad ik deze film aan? Zeker en vast! Waar wacht je nog op? Ga hem zien! Je zult er geen spijt van krijgen.